بولتن تولید منابع مالی، جذب کمک مالی و سنت هفتم در معتادان گمنام

ترجمه بولتن ۲۱

تولید منابع مالی، جذب کمک مالی و سنت هفتم در معتادان گمنام

این مقاله در دسامبر ۱۹۹۱ نگاشته شده و در سال ۲۰۰۲ مورد تجدیدنظر قرار گرفته است. این مقاله در جهت پاسخگویی به نیازهای انجمن تهیه شده و نمایانگر نظرات موجود در زمان نگارش آن است. آخرین به‌روزرسانی فوریه ۲۰۱۱ انجام شده است.

در سال‌های گذشته، موارد متعددی و سؤالاتی در خصوص جمع‌آوری کمک مالی و چگونگی ارتباط آن با سنت‌ها، به‌خصوص سنت هفتم که می‌گوید:
«هر گروه معتادان گمنام می‌بایست کاملاً متکی به خود باشد و کمکی از خارج دریافت نکند»
مطرح شده است.

با افزایش گروه‌ها، نواحی و مناطق، در جهت کمک به تحقق سنت پنجم:
«هر گروه فقط یک هدف اصلی دارد، رساندن پیام به معتادی که هنوز در عذاب است»،
اهمیت کمک مالی نیز افزایش یافته است. بسیاری از گروه‌ها، نواحی و مناطق خدماتی با در نظر گرفتن هزینه‌های کمیته‌ها، خطوط تلفن، آدرس جلسات، نشریات مورد استفاده در جلسات، کمیته‌های فرعی مانند I&H، خود را در شرایطی می‌یابند که به منابع بیشتری از کمک‌های اعضا از طریق سبد سنت هفتم در سطح گروه‌ها نیاز دارند. در اینجاست که در مورد چگونگی تأمین بودجه خدماتی جهت رساندن پیام به معتاد در حال عذاب، سؤالاتی به وجود می‌آید.

در این بولتن سعی خواهد شد به برخی از این سؤالات پاسخ داده شود و همچنین راهنمایی‌های ساده‌ای در مورد تأمین بودجه NA ارائه گردد. ما سعی خواهیم کرد چشم‌اندازی از تاریخچه جمع‌آوری کمک‌های مالی در NA بدهیم، به برخی مشکلات ناشی از کوشش‌های مختلف نگاهی بیندازیم و رابطه سنت هفتم را با این موضوع نشان دهیم.

جهت بررسی این مبحث، درک چگونگی جمع‌آوری کمک‌های مالی در انجمن مفید است. بسیاری از گروه‌های اولیه برای ترویج بهبودی، اتحاد و احساس تعلق، فعالیت‌های متنوعی از قبیل صرف غذا، پیک‌نیک و سایر برنامه‌های اجتماعی را برگزار کردند. این فعالیت‌ها اگرچه به‌طور خاص برای جمع‌آوری کمک مالی نبودند، اما برخی از آنها موفقیت مالی داشتند و به گروه میزبان فرصت بیشتری برای خرید نشریات و لوازم دیگر دادند.

همراه با رشد انجمن، میل یا نیاز به خدمات بیشتر افزایش یافت و هدف برخی از این فعالیت‌ها تغییر پیدا کرد؛ آنها به‌جای بزرگداشت و ارتقای بهبودی، برای جمع‌آوری کمک‌های مالی طراحی شدند. با ادامه رشد انجمن، نواحی و مناطق خدماتی بیشتری شکل گرفتند و در برخی موارد تلاش کردند کمبود مالی حاصل از سنت هفتم گروه‌ها را با فعالیت‌های جمع‌آوری کمک مالی جبران کنند.

با گذشت زمان، کمیته‌های خدماتی بیش از پیش بر این شکل از بودجه تکیه کردند و به جایی رسیدند که موفقیت یا عدم موفقیت یک فعالیت (مانند برگزاری همایش) تعیین‌کننده توانایی ناحیه یا منطقه در ارائه خدمات شد. در برخی موارد، گروه‌ها و کمیته‌ها آن‌قدر در برگزاری رویدادهای اجتماعی موفق شدند که بیشتر وقت و انرژی‌شان صرف این فعالیت‌ها شد و تمرکز اصلی از هدف روحانی انجمن فاصله گرفت.

مشکلات متعددی از این روش‌ها به وجود آمد. پاسخگویی کمیته‌های خدماتی به گروه‌ها تضعیف شد، زیرا به‌جای تکیه بر کمک‌های سنت هفتم، بر درآمد رویدادها متکی بودند. در برخی موارد، پول، دارایی و اعتبار باعث انحراف از هدف اصلی شد. بعضی گروه‌ها و کمیته‌ها مبالغ زیادی را به‌عنوان «ذخیره احتیاطی» نگه داشتند، در حالی که در نشریات خدماتی معمولاً ذخیره یک‌ماهه پیشنهاد شده است.

در بعضی موارد این فعالیت‌ها به‌نوعی «شغل» تبدیل شد و تمرکز روحانی انجمن را تضعیف کرد. اعضا نگران شدند که انجمن به‌جای تمرکز بر کمک به معتادان، درگیر فعالیت‌های اجتماعی یا بازرگانی شود. این نگرانی‌ها باعث شد سؤالاتی درباره رابطه سنت هفتم و جمع‌آوری کمک مالی مطرح شود.

اصول روحانی سنت هفتم، به‌ویژه سادگی و ایمان، ما را در یافتن پاسخ راهنمایی می‌کنند. تجربه نشان داده است که نیازهای ما ساده‌اند: جلسات، نشریات، و ارتباط با سایر معتادان در حال بهبودی. برای اجرای این اصول نیازی به هزینه‌های سنگین یا فعالیت‌های پیچیده نیست.

خوداتکایی در سنت هفتم فراتر از حمایت مالی است. ما می‌آموزیم که یکی از راه‌های ابراز قدردانی، ایفای سهم منصفانه خود از نظر پول، وقت و انرژی است. با رشد ایمان درمی‌یابیم که اگر اصول برنامه را اجرا کنیم، نیروی برتر نیازهای ما را برآورده خواهد کرد.

نیازهای گروه‌ها ساده‌اند: مکان جلسه، نشریات برای رساندن پیام، و پذیرایی ساده. سادگی پیام و کارایی آن کافی است. وقتی نیازهای واقعی به‌درستی اعلام شوند، تجربه نشان داده است که این نیازها برآورده می‌شوند.

بسیاری از گروه‌ها و کمیته‌های خدماتی تصمیم گرفته‌اند تمرکز خود را صرفاً بر انتقال پیام و کارکرد دوازده قدم بگذارند. با رشد گروه‌ها و جذب اعضای جدید، اعانات سنت هفتم افزایش یافته و منابع مالی به‌طور طبیعی برای ناحیه، منطقه و خدمات جهانی فراهم می‌شود. این رویکرد عملی و واقع‌بینانه است و نگرانی مالی را با اتحاد روحانی متعادل می‌کند.

فعالیت‌های جمع‌آوری کمک مالی که ما را از ماهیت روحانی برنامه دور می‌کند، نامناسب تلقی می‌شود؛ اما فعالیت‌های اجتماعی که برای تقویت بهبودی، اتحاد و احساس تعلق طراحی شده‌اند، قابل قبول و حتی قابل تشویق‌اند.

جمع‌آوری کمک مالی صرفاً برای جذب سرمایه، جای سؤال دارد. اگر گروه یا کمیته‌ای تحت فشار مالی شدید قرار گرفت، باید بررسی شود که آیا نیاز واقعی وجود دارد یا خواسته‌ها جای نیازها را گرفته‌اند. انگیزه برگزاری چنین فعالیت‌هایی باید با دقت بررسی شود.

بر اساس تجربه انجمن، نکات زیر به‌عنوان راهنمای بررسی مطرح می‌شود:

  1. فعالیت‌های جمع‌آوری کمک مالی در جلسات بهبودی مناسب نیستند، زیرا تمرکز را از هدف اصلی دور می‌کنند.
  2. رویدادهای جمع‌آوری کمک مالی باید توسط اعضای NA و برای اعضای NA برگزار شوند.
  3. کمک افراد غیرعضو نباید پذیرفته شود.
  4. ورودی ثابت (فروش بلیت) نباید با اعانه سنت هفتم اشتباه گرفته شود.
  5. رویداد باید با اندازه و ظرفیت انجمن محلی متناسب باشد.
  6. از فعالیت‌هایی که قمار، جوایز نامرتبط با بهبودی یا انگیزه‌های نادرست را ترویج می‌کنند باید پرهیز شود.

تمام راه‌حل‌های این بولتن بر پایه ارتباط صحیح و گفت‌وگو استوار است. بهبود ارتباطات باعث افزایش حمایت گروه‌ها، مسئولیت‌پذیری ساختار خدماتی و حفظ تمرکز بر اصول روحانی مانند ایمان و اعتماد می‌شود و ما را از ترس، بی‌اعتمادی و خودمحوری دور می‌کند.