کلمه «اعتیاد» و برخورد با مشکل اعتیاد

بولتن شماره ۱۳ هیئت امنای خدمات جهان

این مقاله در نوامبر سال ۱۹۸۵ توسط هیئت امنای خدمات جهانی، در پاسخ به نیازهای موجود در انجمن NA نوشته شده است و بازگوکننده نظرات هیئت امنا در زمان نگارش می‌باشد.

این سؤال که رابطه معتادان گمنام با سایر انجمن‌ها و سازمان‌ها چگونه باید باشد، همواره در انجمن ما بحث‌برانگیز بوده است. با وجود این واقعیت که ما سیاست «همکاری و نه وابستگی» با سازمان‌های دیگر داریم، همچنان سردرگمی‌هایی در انجمن وجود دارد. حساس‌ترین مورد، به نوع رابطه انجمن معتادان گمنام با الکلی‌های گمنام بازمی‌گردد.

هیئت امنا همواره نامه‌هایی از اعضا دریافت می‌کند که در مورد این رابطه پرسش‌هایی دارند. اکنون زمان آن است که مقاله‌ای در این خصوص نوشته شود تا این موضوع مهم روشن گردد.

انجمن معتادان گمنام از روی انجمن الکلی‌های گمنام الگوبرداری شده است، اگرچه دقیقاً شبیه آن نیست. بسیاری از گروه‌های اولیه NA در آمریکا، در اوایل شکل‌گیری، تا اندازه‌ای به گروه‌های AA تکیه داشتند.

رابطه انجمن ما با الکلی‌های گمنام طی سال‌ها رابطه‌ای واقع‌گرایانه و پویا بوده است. NA از دل آشفتگی‌هایی شکل گرفت که در AA به‌دلیل حضور معتادان در جلسات الکلی‌های گمنام ایجاد شده بود. از همین‌رو، لازم است به این ریشه‌ها بپردازیم تا تصویری روشن از چگونگی رابطه خود با AA به دست آوریم.

بیل ویلسون، یکی از بنیان‌گذاران AA، اغلب می‌گفت که بزرگ‌ترین قدرت AA در این است که فقط بر یک مسئله تمرکز دارد: رساندن پیام بهبودی به الکلی‌ها و اجتناب از هرگونه فعالیت دیگر. به این ترتیب فضای همدلی حفظ می‌شود و الکلی‌ها می‌توانند پیام را به‌راحتی دریافت کنند.

از همان اوایل، AA با یک مشکل گیج‌کننده روبه‌رو بود: با معتادانی که در جلسات حاضر می‌شدند چه باید کرد؟ آنها می‌خواستند تمرکز خود را بر الکل نگه دارند، زیرا حضور معتادانی که درباره مواد مخدر صحبت می‌کردند، فضای همدلی جلسات را تضعیف می‌کرد.

در آن زمان، قدم‌ها نوشته شده بود و کتاب AA نیز وجود داشت. اخراج معتادان یا نادیده گرفتن مشکل، راه‌حل مناسبی نبود. در نهایت، AA راه‌حلی مبتنی بر عقل سلیم ارائه داد: اگرچه نمی‌توانستند معتادان را به‌عنوان اعضای خود بپذیرند، اما اجازه دادند گروه‌های دیگر قدم‌ها و سنت‌های آنان را اقتباس کنند. این تصمیم بر اساس اصل «همکاری و نه وابستگی» اتخاذ شد.

این راه‌حل، راه را برای شکل‌گیری انجمن معتادان گمنام هموار کرد. اما همان مشکل بعدها برای NA نیز پدید آمد: چگونه می‌توان معتادانی با مصرف مواد گوناگون را گرد هم آورد و فضای همدلی و اتحاد ایجاد کرد؟

پیشگامان NA با بررسی تاریخچه AA و نیازهای خاص معتادان، به یک انتخاب بنیادین دست زدند. آنان به‌جای تمرکز بر مواد مخدر، تمرکز را بر «اعتیاد» گذاشتند. به همین دلیل، قدم اول NA چنین نوشته شد:
«ما اقرار کردیم که در برابر اعتیادمان عاجز بودیم.»

مواد مخدر اشکال گوناگونی دارند، اما همگی فقط نشانه‌هایی از یک بیماری واحد هستند. اگر تمرکز بر مواد مخدر باشد، تفاوت‌ها برجسته می‌شود؛ اما وقتی تمرکز بر اعتیاد باشد، شباهت‌ها نمایان می‌شود.

انتخاب کلمه «اعتیاد» به‌جای «مواد مخدر» شالوده انجمن NA را بنا نهاد. قدم اول ما همه اعضا—چه تازه‌وارد و چه با سابقه—را در بر می‌گیرد، زیرا بیماری اعتیاد حتی پس از قطع مصرف نیز می‌تواند در افکار، احساسات و رفتار ما فعال شود.

این فرایند ربطی به نوع ماده مصرفی ندارد. ما با به‌کارگیری اصول روحانی از خود در برابر بازگشت بیماری محافظت می‌کنیم. به همین دلیل، قدم اول NA همیشه کاربرد دارد و به انجمن ما امکان داده است به‌عنوان یک جنبش جهانی رشد کند.

وقتی انجمن‌های محلی NA به درک عمیق‌تری از اصول، به‌ویژه قدم اول، می‌رسند، درمی‌یابند که زبان و مفاهیم AA—که حول الکل می‌چرخد—نمی‌تواند با پیام شفاف NA ترکیب شود. اگر این دو زبان با هم آمیخته شوند، پیام بهبودی NA مخدوش می‌شود.

استفاده از اصطلاحاتی مانند «معتاد و الکلی»، «پاک و هوشیار»، یا «هوشیاری» این تصور نادرست را ایجاد می‌کند که دو بیماری متفاوت وجود دارد، در حالی که بیماری یکی است: اعتیاد.

این موضوع ممکن است در نگاه اول جزئی به نظر برسد، اما تجربه نشان داده است که پیام بهبودی NA در اثر این اختلاط زبانی تضعیف می‌شود. همدلی، اتحاد و تسلیم ما به‌عنوان معتاد، وابسته به شفافیت این اصول بنیادی است.

این به آن معنا نیست که برنامه AA پایین‌تر یا ناقص است. برعکس، AA در رساندن پیام به الکلی‌ها بسیار موفق بوده و شایسته احترام کامل است. هر دو انجمن، برای حفظ تمرکز بر هدف اصلی خود، به سنت ششم پایبند هستند.

طبیعت هر انجمن دوازده‌قدمی ایجاب می‌کند که مستقل و غیر وابسته باشد. تمرکز AA بر الکلیسم است و تمرکز NA بر اعتیاد. ما باید به این تفاوت احترام بگذاریم. اگر نمی‌توانیم به زبان AA صحبت کنیم، بهتر است فضای جلسات آنان را مخدوش نکنیم و متقابلاً اعضای دیگر انجمن‌ها نیز باید به هدف اصلی NA احترام بگذارند.

در جلسات NA، ما خود را فقط «معتاد» معرفی می‌کنیم، از واژه‌هایی مانند «پاک»، «مدت پاکی» و «بهبودی» استفاده می‌کنیم و تنها از نشریات NA نقل قول می‌کنیم. این کار به حفظ شفافیت پیام و جلوگیری از وابستگی یا تأیید بیرونی کمک می‌کند.

معتادان گمنام یک انجمن روحانی است. عشق، تحمل، حوصله و همکاری برای بقای انجمن ضروری است. بیایید انرژی خود را صرف رشد روحانی از طریق کارکرد دوازده قدم کنیم، پیام بهبودی را شفاف و واضح برسانیم و با حفظ اتحاد NA، کارهای باقی‌مانده را با هم انجام دهیم.