این بولتن (نوشتهشده در 1991) بیانیه رسمی خطمشی نیست؛ بلکه برای برانگیختن تفکر و گفتوگو دربارهی تعصب در انجمن معتادان گمنام (NA) تهیه شده است. هدف آن نشاندادن این واقعیت است که تعصب—آشکار یا پنهان—میتواند به بهبودی فردی و انتقال پیام NA آسیب بزند. آزادی از ت
1) مسئله چیست؟
- سنت سوم NA میگوید تنها شرط عضویت «تمایل به قطع مصرف» است.
- اما در عمل، گاهی معیارهای نانوشتهای مثل نژاد، طبقه اجتماعی، جنسیت، تحصیلات، باورها و… اضافه میشود.
- این رفتارها باعث (طرد) تازهواردان و تضعیف اتحاد انجمن میگردد.
2) چرا آگاهی مهم است ؟
- همهی ما از جامعهای میآییم که تعصب در آن وجود دارد؛ پس ناخواسته آن را به بهبودی میآوریم.
- انکار تعصب مانع تغییر است؛ پذیرش مسئولیت، آغاز تغییر.
- گفتوگوی صادقانه در جلسات و کار با قدمها، ابزار اصلی اصلاح رفتار است.
3) چه ابزارهایی پیشنهاد میشود؟
- بحث آزاد در جلسات دربارهی تعصب و اثراتش.
- انتخاب موضوع «آزادی از تعصب» برای جلسات موضوعدار.
- ترازنامهی شخصیِ تعصب (بررسی ترسها و پیشداوریها).
- گفتوگو با راهنما/رهجو دربارهی اثر تعصب بر بهبودی.
- برگزاری کارگاهها در همایشها و بررسی اثر تعصب در خدمات.
4) تجربههای واقعی چه میگویند؟
- اعضا گزارش دادهاند که به دلایل مختلف (رنگ پوست، ناتوانی جسمی، درمان پزشکی، اختلاف تحصیلی، نگرشهای جنسیتی و…) احساس ناامنی یا طرد کردهاند.
- این موارد هم به بهبودی فردی آسیب میزند و هم به کل انجمن.
5) وعده برنامه NA
- برنامه NA وعدهی آزادی نه فقط از اعتیاد، بلکه از نواقص شخصیتی آزاردهنده را میدهد.
- با کارکرد قدمها، میتوان از تعصب عبور کرد و الگوی پذیرش و اتحاد شد.
بخش دوم: پرسشهای پیشنهادی برای گفتوگو
- کنفرانسها و گروهها چگونه میتوانند مؤثرتر با تعصب مواجه شوند؟
- چگونه در فرهنگهای بهشدت متعصب، اصول روحانی NA را زنده نگه داریم؟
- اتحاد بدون همشکلسازی چگونه تقویت میشود؟
- چگونه به تازهواردانی خوشآمد بگوییم که «شبیه ما نیستند»؟
- چه گروههایی در جلسات ما غایباند و چرا؟
- چگونه با تعصباتِ بهارثرسیدهی خود و انجمن روبهرو شویم؟
- توجه ویژه به گروههایی که بیشتر در معرض طرد هستند (زنان، سالمندان، معلولان، اقلیتهای زبانی/فرهنگی، گرایشهای مختلف، و…).
