بولتن شماره ۲۹ هیئت امنای خدمات جهانی
این بولتن توسط هیئت امنای خدمات جهانی در سال ۱۹۹۶ نوشته شده و بیانگر دیدگاه هیئت امنا در زمان نگارش آن است.
همه ما پاک از مواد مخدر به اولین جلسه NA نیامدیم. برخی از ما در مورد اینکه آیا امکان بهبودی برای ما وجود دارد یا نه، ابتدا به جلسات آمدیم در حالی که هنوز مصرف میکردیم و مطمئن نبودیم. برخی دیگر به اولین جلسات خود از طریق یک برنامه جایگزین مواد مخدر، مثل متادون، آمدند و از قطع مصرف کردن میترسیدند.
یکی از اولین چیزهایی که شنیدیم این بود که NA یک برنامه پرهیز کامل است و تنها لازمه عضویت، تمایل به قطع مصرف است. برخی از ما با شنیدن این جملات ممکن است احساس کرده باشیم که از ما استقبال نمیشود مگر اینکه پاک باشیم. اما اعضای NA به ما اطمینان دادند که اینطور نیست و ما را تشویق کردند که دوباره به جلسات برگردیم. در حین گوش دادن به تجربه، نیرو و امید دیگر معتادان، بهبود یافتیم و دریافتیم که ما نیز میتوانیم از اعتیاد فعال رهایی پیدا کنیم؛ اگر آنها توانستند، ما نیز میتوانیم.
با این حال، بسیاری از اعضای NA نسبت به افرادی که در حال استفاده از داروهای جایگزین هستند ابراز نگرانی کردهاند. سؤالاتی در مورد وضعیت عضویت این افراد، قابلیت مشارکت در جلسات، گردانندگی جلسات یا خدمتگزار مورد اعتماد شدن در هر سطح خدماتی مطرح شده است. پرسشهایی مانند: «آیا این اعضا پاک هستند؟» و «آیا میتوان یک عضو بود و هنوز مصرف کرد؟»
شاید با پاسخ به اولین سؤال مهم، یعنی مسئله عضویت، بتوانیم زمینهای ایجاد کنیم تا به این موضوع نزدیک شویم. سنت سوم میگوید که تنها لازمه عضویت، تمایل به قطع مصرف است. هیچ استثنایی برای این امر وجود ندارد. تمایل بهتنهایی عضویت را ایجاد میکند؛ هیچ چیز دیگری مهم نیست، حتی پرهیز نکردن. تعیین عضویت وابسته به خود فرد است و به هیچ شخص دیگری مربوط نمیشود. بنابراین هر کسی که مصرف میکند و تمایل به قطع مصرف دارد، میتواند عضو NA باشد.
اعضایی که از روشهای داروی جایگزین مانند متادون استفاده میکنند، ترغیب میشوند تا در جلسات NA حاضر شوند. اما این سؤال که آیا حقی برای محدود کردن مشارکت اعضا در جلسات وجود دارد، مطرح میشود. در حالی که برخی گروهها انتخاب میکنند به چنین اعضایی اجازه مشارکت بدهند، روش متداول دیگر این است که اینگونه اعضا ـ یا هر معتاد دیگری که هنوز مصرف میکند ـ به حضور در جلسه و فقط گوش دادن تشویق شوند و صحبت کردن با اعضا را به بعد از خاتمه جلسه یا زمان پذیرایی موکول کنند.
این به معنی بیگانه ساختن یا خجالتزده کردن آنها نیست؛ بلکه به معنای حفظ فضای بهبودی جلسات است. سنت پنجم هدف اصلی گروهها را چنین تعریف میکند: رساندن این پیام که هر معتادی میتواند قطع مصرف کرده و راه جدیدی برای زندگی پیدا کند. در جلسات NA پیام بهبودی رسانده میشود؛ جلسه مکانی است که در آن کسانی که تجربه بهبودی دارند مشارکت میکنند و کسانی که نیاز به شنیدن پیام دارند، گوش میدهند.
تجربه ما نشان داده است هنگامی که فردی تحت تأثیر مواد مخدر باشد و سعی کند در یک جلسه بهبودی معتادان گمنام صحبت کند، ممکن است پیامهای سردرگمکنندهای به تازهواردان منتقل شود. به همین دلیل بسیاری از گروهها باور دارند که مشارکت این اعضا در جلسات دارای اشکال است.
ممکن است گفته شود که طبق سنت چهارم، گروهها اجازه دارند تصمیم بگیرند چه کسانی میتوانند در جلسه مشارکت کنند. اگرچه این موضوع واقعیت دارد، اما باور ما این است که استقلال گروه نمیتواند توجیهی برای گردانندگی جلسه، سخنران شدن یا خدمت کردن به عنوان یک خدمتگزار مورد اعتماد توسط یک عضو مصرفکننده باشد.
استقلال گروه فقط تا زمانی پا برجاست که بر دیگر گروهها در NA تأثیر نگذارد. ما معتقدیم وقتی به اعضایی که پاک نیستند اجازه داده میشود سخنران باشند، جلسه را گردانندگی کنند یا به عنوان خدمتگزار مورد اعتماد خدمت کنند، این امر بر دیگر گروهها و NA در کل تأثیر میگذارد.
بسیاری از گروهها برای حفظ فضای بهبودی، دستورالعملهایی ایجاد کردهاند که معمولاً شامل این موارد است: به کسانی که در ۲۴ ساعت گذشته هرگونه ماده مخدر مصرف کردهاند پیشنهاد میشود از مشارکت خودداری کنند، اما آنها به همصحبتی با اعضا در زمان پذیرایی یا پس از خاتمه جلسه تشویق میشوند. همچنین پیروی از پیشنهادهای انجمن برای رعایت طول پاکی مورد نیاز برای احراز پستهای خدماتی، گردانندگی و سخنرانی توصیه میشود، چرا که این موارد تأثیر بهتری در پیشبرد هدف اصلی دارند.
ما بین داروهای مورد استفاده در برنامههای جایگزین و سایر داروهای تجویز شده تمایز قائل میشویم، زیرا این داروها بهطور خاص برای درمان اعتیاد تجویز میشوند. رویکرد برنامه بهبودی ما، پرهیز کامل از اعتیاد است و نسبت به جایگزینی یک دارو به جای مواد مخدر هشدار میدهد. این همان چیزی است که ما به یک معتاد در حال عذاب پیشنهاد میکنیم. با این حال، ما هیچ عقیدهای درباره متادوندرمانی یا دیگر برنامههای درمانی نداریم. منظور ما از پرداختن به داروهای جایگزین، تعریف پرهیز کامل برای خودمان است.
انجمن ما باید متوجه باشد که اگر معتادی که هنوز مصرف میکند، جلسهای را گردانندگی کند یا به عنوان خدمتگزار مورد اعتماد خدمت کند، چه پیامی منتقل میشود. ما باور داریم در چنین شرایطی حامل پیام بهبودی NA نخواهیم بود و این مجاز بودن با سنتهای ما سازگار نیست. موضع ما درباره این مسئله بهبودی ما را تقویت میکند، جلسات ما را محافظت میکند و از معتادان برای تلاش در جهت پرهیز کامل حمایت میکند.
یادداشت:
در این بولتن، متادوندرمانی به معنای یک برنامه جایگزین مواد مخدر بهکار رفته است و شامل استفاده از متادون بهعنوان داروی تسکیندهنده درد در کاربردهای پزشکی نمیشود. افرادی که به جنبه تسکیندهندگی متادون توجه دارند، تشویق میشوند به پمفلت «در دوران بیماری» معتادان گمنام مراجعه کنند.
