این بولتن نخستینبار در اوت ۱۹۸۷ تهیه شد و در کنفرانس ۱۹۹۵–۱۹۹۶ بازنگری گردید. هدف آن رفع سردرگمی اعضا و جامعه دربارهی اینکه چه کسی میتواند در جلسات NA شرکت کند و نقش هر نوع جلسه چیست. جلسات باز وبسته
1) اصل مشترک همهی جلسات NA
- چه باز و چه بسته، جلسه NA باید پناهگاهی امن برای معتادان باشد.
- تمرکز اصلی همیشه انتقال پیام بهبودی به معتادی است که هنوز در عذاب است.
- ما نمیتوانیم «همهچیز برای همه» باشیم؛ شفافیت نوع جلسه ضروری است.
2) جلسه بسته NA چیست؟
- فقط برای افرادی که خود را معتاد میدانند یا مطمئن نیستند و احساس میکنند با مواد مشکل دارند.
- حضور افراد غیرمعتاد مجاز نیست.
- فضای امنتری برای مشارکت صمیمانه، شخصی و عمیق فراهم میکند.
- باعث افزایش احساس همسانی، اعتماد و بهبودی مؤثرتر میشود.
📌 هدف اصلی: حفاظت از فضای بهبودی اعضا
3) جلسه باز NA چیست؟
- افراد غیرمعتاد میتوانند حضور داشته باشند، مانند:
- خانوادهها
- دوستان
- متخصصان
- قضات، افسران ناظر، کارکنان درمانی و…
- فقط اعضای NA حق مشارکت و صحبت دارند.
- فرصتی است برای اینکه جامعه:
- ببیند NA چیست
- بفهمد چگونه کار میکند
- برای افرادی که هنوز مطمئن نیستند معتاد هستند یا نه، بسیار کمککننده است.
- بعضی گروهها جلسات باز را برای جشن سالگرد پاکی اعضا با خانوادهها برگزار میکنند.
📌 هدف اصلی: اطلاعرسانی و انتقال پیام به جامعه بدون تضعیف بهبودی
4) جلسات اطلاعرسانی و ساختار خدماتی
- حضور افراد غیرمعتاد در:
- ساختار خدماتی
- کمیتههای اطلاعرسانی
- جلسات مشترک با جامعه
مجاز و حتی ضروری است.
- این جلسات:
- جلسه بهبودی NA محسوب نمیشوند
- برای اطلاعرسانی به جامعه طراحی شدهاند
- به گمنامی و پیام بهبودی لطمه نمیزنند
